คริสอุ้มลูกห่านไปวางบนเตียงในห้องอย่าเบามือก่อนจะคร่อมร่างคนตัวเล็กไว้ละเริ่มประกบริมฝีปากของตัวเองกับริมฝีปากสีสวยของลู่หานอีกครั้ง
มือก็ซุกซนอยู่ไม่สุขและเริ่มเลื้อยไหลไปใต้ร่มผ้าที่ลู่หานใส่
คริสกัดริมฝีปากล่างเบาๆนั้นทำให้คนตัวเล็กเผยอปากออกเล็กน้อย
คริสแทรกลิ้นร้อนเข้าไปให้โพรงปากของลู่หานและเริ่มตวัดไล่ต้อนจนคนตัวเล็กหมดหนทางและยอมแต่โดยดี
คริสตักตวงความหวานหอมอย่างมัวเมา คนตัวสูงเปลี่ยนจากริมฝีปากบางมาซุกไซร้ที่คอขาวเนียนโดยกดจูบอย่างเบาบาง
นั้นทำให้ร่างเล็กเบนหน้าหนีด้วยความเขินอายเล็กน้อย นั้นทำให้เผยเห็นรอยบางอย่างขึ้น
“ลู่หานนี้รอยอะไรหรอครับ
หื้ม..?” ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สงสัยพร้อมคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม
“......”
ลู่หานเบนสายตาหนีร่างสูงด้วยใบหน้าที่ผิดหวังอย่างชัดเจน
“เซฮุน.
. .” น้ำเสียงที่เย็นเฉียบราวน้ำแข็งได้ถึงเอ่ยออกมาจากคริส
อึก...!! ลู่หานแสดงอาการออกอย่างชัดเจนว่าคำตอบที่เอ่ยมาจากอีกฝ่ายนั้นใช่
คริสไล่ซุกไซร้คอสวยระหงที่เป็นรอยไปเรื่อยและทิ้งจูบเน้นแสนเบาบางไว้เป็นหลักฐานว่า
นี้คือ
ของ.
. .ของเขา
ใครหน้าไหน.
. .ไม่ มี สิทธิ์
แตะ.
. .ต้อง ทั้งนั้น!!
คริสปลดเสื้อของลู่หานที่เกะกะออกและปลดของตัวเองด้วยเช่นกัน คริสเริ่มกดจูบตามร่างกายของคนตัวเล็กอีกครั้ง มือเริ่มคว้าควานติ่งไตสีชมพูหวานน่าลิ้มลองและเล่นตามอารมณ์
ความเสียวซ่านทำให้ร่างเล็กแอ่นกายเข้าหาร่างสูงอย่างไม่ได้ตั้งใจ
“ยั่ว....กันหรอครับ”
“ปะ....เปล่านะฮะผะ...ผมเปล่า
อื้อ~”
คริสยกมุมปากขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะครอบครองติ่งไตสีชมพูหวานไว้ในปาก
จนทำให้ลู่หานครางออกมาเล็กน้อย มือเรียวสวยจับผมของร่างสูงและขยี้เบาๆเพื่อระบายอารมณ์อันเสียวซ่านที่คนร่างสูงสร้างให้
มือที่เริ่มปลดกางเกงของคนตัวเล็กออกโดยที่อีกคนไม่รับรู้เลย
จนเหลือแต่บ็อกเซอร์สีเข้มสั้นอย่างเดียว
“อะ...พี่คริสฮะ อื้อ
อืม”
พอลู่หานรู้ตัวคริสจึงใช้การปิดปากด้วยปากของตัวเองนั้นทำให้ลู่หานเคลิบเคลิ้มกับภวังค์อันแสนหวานนั้นจนลืมสนิท
ร่างสูงเริ่มลูบส่วนอ่อนไหวของอารมณ์ของร่างเล็กไปมาอย่างเชื่องช้า
ลู่หานเริ่มรู้สึกตัวได้แต่ครางในลำคอเพราะคริสไม่ยอมถอนจูบอันหวานหอมคล้ายคาราเมลที่เคลือบพิษไว้ออกจากเขา
พออิ่มกับรสจูบก็เปลี่ยนเป็นติ่งชันสีชมพูหวานที่กำลังสีชมพูยิ่งขึ้นเมื่อคริสสะกิดเล่นและดูเหมือนคริสจะยิ่งได้ใจ
ทั้งครอบครองด้วยปากและมือจนคนด้านล่างแอ่นกายเล็กเข้าหาเขา
นั่นมัน...เหมือนกำลัง
‘ยั่ว’ เขาอยู่ชัดๆ
คริสคิดอย่างนั่น
นั้นทำให้คนอย่างเขาอยากเล่นสนุก
เมื่อส่วนอ่อนไหวของลู่หานเริ่มตื่นตัว
คริสดึงบ๊อกเซอร์สีเข้มออกและโยนไปทิศทางใดทิศทางนึง
นั้นทำให้ลู่หานเบนหน้าหนีและหุบปากทันที
“เอ่อ...พี่คริสฮะ
ลู่หานว่ามันน่าอาย”
“แต่ไม่สำหรับพี่นะ...ที่รัก”
น้ำเสียงที่อ่อนโยนยิ่งทำให้ลู่หานน่าขึ้นสีแดงระเรื่อมากขึ้นอีก
คริสจับขาเนียนและลูบไปมาอย่างเบาหวิว
ก่อนมือจะจับแกนกายของลู่หานและใช้นิ้วกดลงบนยอดสีชมพูไปมา ร่างสูงใช้ปากครอบครองแก่นกายของลู่หานไว้ทั้งหมด
โดยใช้ลิ้นเล่นพันเมื่อขึ้นลงตามจังหวะอย่างสม่ำเสมอ
ร่างเล็กจิกผมของคริสขยี้เพื่อระบายอารมณ์ออกมา
“อื้ม....อ่าส์
พี่คริส...ระ...เร็วอีกฮะ”
ลู่หานครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อความเสียวซ่านที่ร่างสูงมอบให้มันทำให้ลู่หานรู้สึกดีมาก
โดยเฉพาะถ้าเป็นคริส แค่คริส แค่คนคนนี้เท่านั้น คริสมองลู่หานเล็กน้อยก่อนจะกระตุกมุมปากและเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นอย่างที่ร่างเล็กต้องการ
“อะ....อ่าส์”
น้ำสีขาวขุ่นถูกปล่อยออกมาจนเลอะตรงแก้มของร่างสูงนิดหน่อย
แต่คริสก็ไม่ได้ว่าอะไร ก่อนจะค่อยๆใช้ปลายลิ้นแตะตรงแก้มและกลืนมันลงคอ
ลู่หานหอบหายใจอย่างอ่อนๆซึ่งทำให้รู้ว่าร่างเล็กเริ่มเหนื่อยแล้ว
“หื้มม? อ่าส์
เร็วกว่าที่คิดแหะ คราวนี้ตาพี่มั้งนะ”
ทางรักสีหวานถูกคริสใส่นิ้วเข้าไปก่อนหนึ่งนิ้ว
นั้นทำให้คนตัวเล็กนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ
คริสค้างไว้ซักพักและเริ่มขยับนิ้วเข้าออกอย่างช้าๆ
จากหนึ่งเป็นสองจากสองเป็นสามตามลำดับเพื่อให้ช่องทางรักสามารถรับแก่นกลายของเขาเข้าไปได้หมดเมื่อเริ่มเห็นว่าพร้อมแล้ว
คริสจับแก่นกายของตนให้เปื้อนน้ำสีขุ่นก่อนจะค่อยๆสอดแก่นกายใหญ่ของตนเข้าไปช้าๆ
“ฮึก..อะ
จะ..เจ็บไม่เอา ลู่หานเจ็บ” ลู่หานบอกออกมาเมื่อถูกแก่นกายของคริสสอดใส่เข้าไป ทำให้น้ำใสเอ่อคลอเล็กน้อยตรงตา
“ทนหน่อยนะ
เดี๋ยวก็หายแล้วเด็กดีของผม” น้ำเสียงที่ฟังดูอ่อนโยนทำให้ร่างเล็กเชื่อและทำตามอย่างว่าง่าย
คริสดันแก่นกายของตัวเองเข้าไปจนสุดและค้างไว้เพื่อให้ร่างเล็กได้คุ้นชินกกับมัน
เมื่อสีหน้าลู่หานเริ่มดีขึ้น
ร่างสูงจึงแทรกกายเข้าไปหาร่างเล็กและเริ่มขยับเป็นจังหวะอย่างเชื่องช้าเพื่อไม่ให้ร่างเล็กที่ดูบอบบางน่าถนุถนอมนี้ต้องบอบช้ำ
มือใหญ่เคลื่อนเข้าหามือของคนด้านล่างและประสานกันไว้อย่างหลวมๆ
จากความเจ็บที่แล่นไปทั่วร่างกลับกลายเป็นความเสียวซ่านที่ทำให้ลู่หานครางออกมาเสียงดัง
“อ่าส์ อะ อ่า
พะ...พี่คริส อืม” คริสจูบปลอบประโลมร่างเล็กไม่ให้เจ็บปวด
“อืม อ่าส์
ลู่หานพี่รัก...ลู่หานมากนะ”
คริสปล่อยมือจากลู่หาน
ก่อนจะจับขาของร่างเล็กมาพาดที่เอว
ร่างสูงก้มจูบสอดแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากร้อนเริ่มไล่ตอนลิ้นของลู่หานให้ยอมจำนน
ร่างเล็กปล่อยมือจากผ้าปูสีขาวบริสุทธิ์ที่ตอนนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคาบน้ำสีขุ่น
แต่ใช่มือลูบที่แผ่นหลังของคนที่ผู้ด้านบนไปมาและจิกเพื่อระบายอารมณ์ทางรักนี้
นั่นทำให้มีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย
“อะ...อ่าส์ ฮึก
เร็วอีกฮะระ...เร็วอีก”
คริสรู้ดีกว่าคนข้างล่างคงใกล้จะเสร็จแล้วจึงใช้มืออีกข้างจับแก่นกายของร่างเล็กและรูดตามจังหวะ
คริสเร่งจังหวะให้เร็วตามที่คนใต่ร่างต้องการ
จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันที่ดังก้องในห้องนอนนี้
“ฮึก...อะ....อ่าส์”
ทั้งคริสและลู่หานครางออกมาพร้อมกันก่อนที่น้ำสีขาวขุ่นจะเลอะเต็มท้องของลู่หานไปหมด
หลังเสร็จภารกิจแล้วลู่หานก็หลับไปด้วยความเหนื่อยและหมดแรง
คริสได้แต่มองก่อนจะลุกไปทำความสะอาดตัวเอง
ร่างสูงออกมาจากห้องน้ำด้วยกะละมังพร้อมผ้าชุบน้ำนำมาเช็ดทำความสะอาดร่างกายของลู่หานและจัดการใส่ชุดคลุมให้
“หลับให้สบายนะครับ กวางน้อย
ของผม”
คริสจูบลงที่หน้าผากของลู่หานและล้มตัวนอนกอดคนที่เขาเรียกว่า
กวางน้อย ก่อนจะจมดิ่งสู่นิทรา
จบจริงๆแล้วนะ
เพิ่งเคยแต่งแบบนี้นั่ง
พิมไปเขินเองซะงั้น
เขาไม่ได้มโนนะๆ เปล่าๆ นะ ≧0≦
http://my.dek-d.com/fazado/writer/view.php?id=1043790
กลับไปหน้าเด็กดีอย่าลืมเม้นบอกด้วยน๊าว่าเป็นไงมั้ง อิอิ ^^
http://my.dek-d.com/fazado/writer/view.php?id=1043790
กลับไปหน้าเด็กดีอย่าลืมเม้นบอกด้วยน๊าว่าเป็นไงมั้ง อิอิ ^^

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น