วันพฤหัสบดีที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2556

[Fic KrisHan]I love you, darling.NC กี่บวกไม่รู้



            คริสอุ้มลูกห่านไปวางบนเตียงในห้องอย่าเบามือก่อนจะคร่อมร่างคนตัวเล็กไว้ละเริ่มประกบริมฝีปากของตัวเองกับริมฝีปากสีสวยของลู่หานอีกครั้ง  มือก็ซุกซนอยู่ไม่สุขและเริ่มเลื้อยไหลไปใต้ร่มผ้าที่ลู่หานใส่ คริสกัดริมฝีปากล่างเบาๆนั้นทำให้คนตัวเล็กเผยอปากออกเล็กน้อย คริสแทรกลิ้นร้อนเข้าไปให้โพรงปากของลู่หานและเริ่มตวัดไล่ต้อนจนคนตัวเล็กหมดหนทางและยอมแต่โดยดี คริสตักตวงความหวานหอมอย่างมัวเมา คนตัวสูงเปลี่ยนจากริมฝีปากบางมาซุกไซร้ที่คอขาวเนียนโดยกดจูบอย่างเบาบาง นั้นทำให้ร่างเล็กเบนหน้าหนีด้วยความเขินอายเล็กน้อย นั้นทำให้เผยเห็นรอยบางอย่างขึ้น

            “ลู่หานนี้รอยอะไรหรอครับ หื้ม..?” ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สงสัยพร้อมคิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม

            “......” ลู่หานเบนสายตาหนีร่างสูงด้วยใบหน้าที่ผิดหวังอย่างชัดเจน

            “เซฮุน. . .” น้ำเสียงที่เย็นเฉียบราวน้ำแข็งได้ถึงเอ่ยออกมาจากคริส

            อึก...!!  ลู่หานแสดงอาการออกอย่างชัดเจนว่าคำตอบที่เอ่ยมาจากอีกฝ่ายนั้นใช่

            คริสไล่ซุกไซร้คอสวยระหงที่เป็นรอยไปเรื่อยและทิ้งจูบเน้นแสนเบาบางไว้เป็นหลักฐานว่า นี้คือ
            ของ. . .ของเขา

ใครหน้าไหน. . .ไม่ มี สิทธิ์

แตะ. . .ต้อง ทั้งนั้น!!

คริสปลดเสื้อของลู่หานที่เกะกะออกและปลดของตัวเองด้วยเช่นกัน  คริสเริ่มกดจูบตามร่างกายของคนตัวเล็กอีกครั้ง มือเริ่มคว้าควานติ่งไตสีชมพูหวานน่าลิ้มลองและเล่นตามอารมณ์ ความเสียวซ่านทำให้ร่างเล็กแอ่นกายเข้าหาร่างสูงอย่างไม่ได้ตั้งใจ

“ยั่ว....กันหรอครับ”

“ปะ....เปล่านะฮะผะ...ผมเปล่า อื้อ~

คริสยกมุมปากขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะครอบครองติ่งไตสีชมพูหวานไว้ในปาก จนทำให้ลู่หานครางออกมาเล็กน้อย มือเรียวสวยจับผมของร่างสูงและขยี้เบาๆเพื่อระบายอารมณ์อันเสียวซ่านที่คนร่างสูงสร้างให้ มือที่เริ่มปลดกางเกงของคนตัวเล็กออกโดยที่อีกคนไม่รับรู้เลย จนเหลือแต่บ็อกเซอร์สีเข้มสั้นอย่างเดียว

“อะ...พี่คริสฮะ อื้อ อืม”

พอลู่หานรู้ตัวคริสจึงใช้การปิดปากด้วยปากของตัวเองนั้นทำให้ลู่หานเคลิบเคลิ้มกับภวังค์อันแสนหวานนั้นจนลืมสนิท ร่างสูงเริ่มลูบส่วนอ่อนไหวของอารมณ์ของร่างเล็กไปมาอย่างเชื่องช้า ลู่หานเริ่มรู้สึกตัวได้แต่ครางในลำคอเพราะคริสไม่ยอมถอนจูบอันหวานหอมคล้ายคาราเมลที่เคลือบพิษไว้ออกจากเขา พออิ่มกับรสจูบก็เปลี่ยนเป็นติ่งชันสีชมพูหวานที่กำลังสีชมพูยิ่งขึ้นเมื่อคริสสะกิดเล่นและดูเหมือนคริสจะยิ่งได้ใจ ทั้งครอบครองด้วยปากและมือจนคนด้านล่างแอ่นกายเล็กเข้าหาเขา
นั่นมัน...เหมือนกำลัง ยั่ว เขาอยู่ชัดๆ
คริสคิดอย่างนั่น นั้นทำให้คนอย่างเขาอยากเล่นสนุก  เมื่อส่วนอ่อนไหวของลู่หานเริ่มตื่นตัว คริสดึงบ๊อกเซอร์สีเข้มออกและโยนไปทิศทางใดทิศทางนึง นั้นทำให้ลู่หานเบนหน้าหนีและหุบปากทันที

“เอ่อ...พี่คริสฮะ ลู่หานว่ามันน่าอาย”

“แต่ไม่สำหรับพี่นะ...ที่รัก” น้ำเสียงที่อ่อนโยนยิ่งทำให้ลู่หานน่าขึ้นสีแดงระเรื่อมากขึ้นอีก
คริสจับขาเนียนและลูบไปมาอย่างเบาหวิว ก่อนมือจะจับแกนกายของลู่หานและใช้นิ้วกดลงบนยอดสีชมพูไปมา ร่างสูงใช้ปากครอบครองแก่นกายของลู่หานไว้ทั้งหมด โดยใช้ลิ้นเล่นพันเมื่อขึ้นลงตามจังหวะอย่างสม่ำเสมอ ร่างเล็กจิกผมของคริสขยี้เพื่อระบายอารมณ์ออกมา

“อื้ม....อ่าส์ พี่คริส...ระ...เร็วอีกฮะ”
ลู่หานครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อความเสียวซ่านที่ร่างสูงมอบให้มันทำให้ลู่หานรู้สึกดีมาก โดยเฉพาะถ้าเป็นคริส แค่คริส แค่คนคนนี้เท่านั้น คริสมองลู่หานเล็กน้อยก่อนจะกระตุกมุมปากและเพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้นอย่างที่ร่างเล็กต้องการ

“อะ....อ่าส์”
น้ำสีขาวขุ่นถูกปล่อยออกมาจนเลอะตรงแก้มของร่างสูงนิดหน่อย แต่คริสก็ไม่ได้ว่าอะไร ก่อนจะค่อยๆใช้ปลายลิ้นแตะตรงแก้มและกลืนมันลงคอ ลู่หานหอบหายใจอย่างอ่อนๆซึ่งทำให้รู้ว่าร่างเล็กเริ่มเหนื่อยแล้ว

“หื้มม? อ่าส์ เร็วกว่าที่คิดแหะ คราวนี้ตาพี่มั้งนะ”
 ทางรักสีหวานถูกคริสใส่นิ้วเข้าไปก่อนหนึ่งนิ้ว นั้นทำให้คนตัวเล็กนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ คริสค้างไว้ซักพักและเริ่มขยับนิ้วเข้าออกอย่างช้าๆ จากหนึ่งเป็นสองจากสองเป็นสามตามลำดับเพื่อให้ช่องทางรักสามารถรับแก่นกลายของเขาเข้าไปได้หมดเมื่อเริ่มเห็นว่าพร้อมแล้ว คริสจับแก่นกายของตนให้เปื้อนน้ำสีขุ่นก่อนจะค่อยๆสอดแก่นกายใหญ่ของตนเข้าไปช้าๆ

“ฮึก..อะ จะ..เจ็บไม่เอา ลู่หานเจ็บ” ลู่หานบอกออกมาเมื่อถูกแก่นกายของคริสสอดใส่เข้าไป ทำให้น้ำใสเอ่อคลอเล็กน้อยตรงตา

“ทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็หายแล้วเด็กดีของผม” น้ำเสียงที่ฟังดูอ่อนโยนทำให้ร่างเล็กเชื่อและทำตามอย่างว่าง่าย

คริสดันแก่นกายของตัวเองเข้าไปจนสุดและค้างไว้เพื่อให้ร่างเล็กได้คุ้นชินกกับมัน เมื่อสีหน้าลู่หานเริ่มดีขึ้น ร่างสูงจึงแทรกกายเข้าไปหาร่างเล็กและเริ่มขยับเป็นจังหวะอย่างเชื่องช้าเพื่อไม่ให้ร่างเล็กที่ดูบอบบางน่าถนุถนอมนี้ต้องบอบช้ำ มือใหญ่เคลื่อนเข้าหามือของคนด้านล่างและประสานกันไว้อย่างหลวมๆ จากความเจ็บที่แล่นไปทั่วร่างกลับกลายเป็นความเสียวซ่านที่ทำให้ลู่หานครางออกมาเสียงดัง

“อ่าส์ อะ อ่า พะ...พี่คริส อืม” คริสจูบปลอบประโลมร่างเล็กไม่ให้เจ็บปวด

“อืม อ่าส์ ลู่หานพี่รัก...ลู่หานมากนะ”
คริสปล่อยมือจากลู่หาน ก่อนจะจับขาของร่างเล็กมาพาดที่เอว ร่างสูงก้มจูบสอดแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากร้อนเริ่มไล่ตอนลิ้นของลู่หานให้ยอมจำนน ร่างเล็กปล่อยมือจากผ้าปูสีขาวบริสุทธิ์ที่ตอนนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคาบน้ำสีขุ่น แต่ใช่มือลูบที่แผ่นหลังของคนที่ผู้ด้านบนไปมาและจิกเพื่อระบายอารมณ์ทางรักนี้ นั่นทำให้มีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย

“อะ...อ่าส์ ฮึก เร็วอีกฮะระ...เร็วอีก”

คริสรู้ดีกว่าคนข้างล่างคงใกล้จะเสร็จแล้วจึงใช้มืออีกข้างจับแก่นกายของร่างเล็กและรูดตามจังหวะ คริสเร่งจังหวะให้เร็วตามที่คนใต่ร่างต้องการ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันที่ดังก้องในห้องนอนนี้

“ฮึก...อะ....อ่าส์”

ทั้งคริสและลู่หานครางออกมาพร้อมกันก่อนที่น้ำสีขาวขุ่นจะเลอะเต็มท้องของลู่หานไปหมด หลังเสร็จภารกิจแล้วลู่หานก็หลับไปด้วยความเหนื่อยและหมดแรง คริสได้แต่มองก่อนจะลุกไปทำความสะอาดตัวเอง ร่างสูงออกมาจากห้องน้ำด้วยกะละมังพร้อมผ้าชุบน้ำนำมาเช็ดทำความสะอาดร่างกายของลู่หานและจัดการใส่ชุดคลุมให้

“หลับให้สบายนะครับ กวางน้อย ของผม”

คริสจูบลงที่หน้าผากของลู่หานและล้มตัวนอนกอดคนที่เขาเรียกว่า กวางน้อย ก่อนจะจมดิ่งสู่นิทรา



จบจริงๆแล้วนะ เพิ่งเคยแต่งแบบนี้นั่ง

พิมไปเขินเองซะงั้น เขาไม่ได้มโนนะๆ เปล่าๆ นะ  
http://my.dek-d.com/fazado/writer/view.php?id=1043790    
กลับไปหน้าเด็กดีอย่าลืมเม้นบอกด้วยน๊าว่าเป็นไงมั้ง อิอิ ^^

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น